Francuskie komedie – 22 filmy, które warto obejrzeć

Jestem wielką fanką francuskich komedii. Co prawda kiedyś nie rozumiałam tego poczucia humoru, ale dziś wiem, że nawet najgorszy dzień może skończyć się dobrze właśnie przy francuskim filmie.

Reklama

Niemal każdy zna klasyki z Louisem de Funèsem czy Gérardem Depardieu. Dlatego w tym zestawieniu przeważają komedie, które miały premierę po 2000 roku, choć są też dwa starsze filmy: Taxi i Królowie życia. Niektóre propozycje są mniej znane, inne zdążyły już stać się przebojami. Nietykalnych celowo zostawiam poza listą — ten film zna już chyba każdy?

Znajdziecie tu 22 francuskie komedie i komediodramaty: romanse, kino akcji, rodzinne nieporozumienia i historie, przy których można też uronić łzę. To subiektywny wybór, a kolejność jest przypadkowa. Przy opisach zaznaczam rodzaj humoru i to, czego spodziewać się po seansie. Rok przy tytule odnosi się do premiery filmu, nie do polskiej premiery ani daty pojawienia się na platformie.

A inne filmowe inspiracje znajdziecie tutaj:

Najlepsze filmy

Jaką francuską komedię wybrać na wieczór?

• Romans i komedia pomyłek: Wyszłam za mąż, zaraz wracam, Kręcisz mnie lub Facet na miarę.
• Ciepły humor i regionalne stereotypy: Jeszcze dalej niż północ albo Nic do oclenia.
• Pościgi i absurd: Taxi, Wariaci z Karaibów lub Agentka specjalnej troski.
• Śmiech ze wzruszeniem: Rozumiemy się bez słów, Drugie życie pana Alaina lub Jutro będziemy szczęśliwi. Zwłaszcza ostatni film ma mocny wątek dramatyczny.
• Cięte rozmowy i narastające napięcie: Imię albo Nasze najlepsze wesele.
• Szalona imprezowa przygoda: Wszystko zostanie w rodzinie — propozycja dla osób, którym odpowiada humor w klimacie Kac Vegas.

Wyszłam za mąż, zaraz wracam

Oryginalny tytuł: Un plan parfait | Premiera: 2012 | Reżyseria: Pascal Chaumeil.

Dobra francuska komedia z romansem i ślubem w tle? Dla mnie to jedna z najlepszych propozycji w tym klimacie. Nad Isabelle i jej rodziną ciąży klątwa: pierwsze małżeństwa kobiet kończą się rozwodem. Isabelle chce oszukać przeznaczenie i poślubić przypadkowego mężczyznę, oczywiście przed tym wymarzonym, którego kocha od lat.

To propozycja dla osób, które lubią romantyczne intrygi połączone z podróżą i sporą dawką absurdalnych komplikacji. Wiarygodność planu bohaterki warto potraktować z przymrużeniem oka.

Wariaci z Karaibów

Oryginalny tytuł: Mais qui a tué Pamela Rose ? | Premiera: 2003 | Reżyseria: Éric Lartigau.

Nie wiem, skąd wziął się polski tytuł, bo zamiast Karaibów mamy tu małe amerykańskie miasteczko. Dwaj agenci FBI, Bullit i Riper, próbują rozwiązać zagadkę zabójstwa striptizerki Pameli Rose, a wokół kręci się wielu podejrzanych typków. Francuskie poczucie humoru w USA — dla mnie świetne połączenie!

To przede wszystkim absurdalna parodia kina policyjnego. Jeśli szukacie błyskotliwej zagadki kryminalnej zamiast przerysowanych agentów i nonsensownych sytuacji, lepiej wybrać inny film.

Przychodzi facet do lekarza

Oryginalny tytuł: Supercondriaque | Premiera: 2014 | Reżyseria: Dany Boon.

Hipochondryk i lekarz. Można by powiedzieć: symbioza. Jednak kiedy ów hipochondryk uważa doktora za najlepszego przyjaciela i bez końca zamęcza go swoimi lękami, sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli. Lekarz postanawia pomóc Romainowi Faubertowi znaleźć miłość. Czy to wystarczy, żeby uwolnić się od jego wizyt?

Punktem wyjścia jest komedia charakterów, ale później pojawiają się pomyłki i więcej akcji. To dobry trop dla fanów Dany’ego Boona; mniej dla tych, których szybko męczy bohater wpadający z jednej paniki w drugą.

Za jakie grzechy dobry Boże

Oryginalny tytuł: Qu’est-ce qu’on a fait au Bon Dieu ? | Premiera: 2014 | Reżyseria: Philippe de Chauveron.

Za jakie grzechy, dobry Boże? to już niemal klasyka współczesnej francuskiej komedii. Claude i Marie Verneuil mają cztery córki. Trzy z nich wyszły za mąż za mężczyzn o różnym pochodzeniu i wyznaniu, a konserwatywni rodzice liczą, że przynajmniej czwarta wybierze katolika. Oczywiście ich oczekiwania nie oznaczają końca rodzinnych niespodzianek.

Humor opiera się na uprzedzeniach rodziców, wzajemnych uszczypliwościach i zderzeniu stereotypów. Warto o tym wiedzieć: to nie subtelna opowieść o wielokulturowości, lecz mocno przerysowana komedia rodzinna. Kontynuację opisuję dalej.

Nic do oclenia

Oryginalny tytuł: Rien à déclarer | Premiera: 2011 | Reżyseria: Dany Boon.

Granica francusko-belgijska i przełom związany z likwidacją odpraw celnych w 1993 roku. Dwaj celnicy, Belg i Francuz, muszą zmierzyć się z końcem dotychczasowego porządku, a potem ze wspólną pracą. Zobaczymy komediowym okiem, co myślą o sobie sąsiedzi. Zwłaszcza kiedy do gry wchodzi miłość pomiędzy Belgijką i Francuzem.

To komedia o zawodowej rywalizacji i narodowych uprzedzeniach, z wyrazistymi bohaterami oraz szerokim, chwilami rubasznym humorem. Warto po nią sięgnąć, jeśli podobało się Wam Jeszcze dalej niż północ, choć tutaj konflikt jest ostrzejszy.

Jeszcze dalej niż północ

Oryginalny tytuł: Bienvenue chez les Ch’tis | Premiera: 2008 | Reżyseria: Dany Boon.

Jeśli myśleliście, że wszyscy Francuzi są tacy sami, grubo się mylicie. Tak jak u nas istnieją regionalne stereotypy, tak we Francji bohaterowie tego filmu dzielą kraj na północ i południe. Kiedy pracownik poczty zostaje przeniesiony do Bergues na północy Francji, jego żona jest zrozpaczona, a on sam nie widzi światełka w tunelu. W ich wyobraźni czekają tam wieczne zimno i ponure życie. To jednak uprzedzenia bohaterów, z których film właśnie żartuje.

Ciepła komedia o oswajaniu obcego miejsca, przyjaźni i językowych nieporozumieniach. Dobry wybór, jeśli wolicie humor sytuacyjny i sympatycznych bohaterów od złośliwej satyry. Część żartów opiera się na regionalnej wymowie.

Rozumiemy się bez słów

Oryginalny tytuł: La Famille Bélier | Premiera: 2014 | Reżyseria: Éric Lartigau.

Rodzina Bélier jest cudowna. Wszyscy się kochają i dbają o siebie, ale na co dzień wiele spraw załatwiają z pomocą Pauli. Jej rodzice i brat są głusi, a ona słyszy i pomaga rodzinie porozumiewać się z osobami, które nie znają języka migowego. Do tego pięknie śpiewa. Gdy pojawia się szansa rozwijania talentu, Paula musi pomyśleć także o własnej przyszłości.

To komediodramat o dorastaniu, samodzielności i bliskości. W rodzinie Bélier nieporozumienia bywają moim zdaniem bardzo zabawne, ale nie nastawiajcie się wyłącznie na żarty: ważne są też muzyka i emocje. Sam temat rodziny nie oznacza, że jest to film dla najmłodszych — pojawiają się również żarty seksualne.

Dusigrosz

Oryginalny tytuł: Radin ! | Premiera: 2016 | Reżyseria: Fred Cavayé.

Praktycznie każdy zna jakieś skąpiradło. Nie składa się na prezenty, chorobliwie przegląda promocje i chodzi pieszo… dla zdrowia. Jednak trudno znaleźć drugą taką osobę jak skrzypek François. Jego życie jest podporządkowane jednemu celowi: nie wydawać pieniędzy. Pewnego dnia wszystko komplikują uczucie do wiolonczelistki i pojawienie się dziewczyny, która twierdzi, że jest jego córką.

To komedia zbudowana wokół jednej, doprowadzonej do absurdu cechy bohatera. Sprawdzi się, jeśli bawi Was coraz bardziej niewygodne ukrywanie skąpstwa; może znużyć, jeśli nie lubicie wielu wariantów podobnego żartu.

Kręcisz mnie

Oryginalny tytuł: Tout le monde debout | Premiera: 2018 | Reżyseria: Franck Dubosc.

Jocelyn uwielbia wyzwania. Odnosi sukcesy zawodowe, a do tego podrywa w niekonwencjonalny sposób. Tym razem wykorzystuje nieporozumienie i udaje, że porusza się na wózku. Sprawa komplikuje się, gdy poznaje Florence, która rzeczywiście korzysta z wózka. Zrobi wszystko, żeby podtrzymać swoją historię… do pewnego momentu.

Dla mnie to francuska komedia w bardzo dobrym wydaniu: romans napędzany kłamstwem, z niezręcznymi sytuacjami i miejscem na emocje. Trzeba jednak zaakceptować punkt wyjścia — oszustwo dotyczące niepełnosprawności jest tu osią fabuły.

Jutro będziemy szczęśliwi

Oryginalny tytuł: Demain tout commence | Premiera: 2016 | Reżyseria: Hugo Gélin.

Bawidamek żyjący na Lazurowym Wybrzeżu zostaje zaskoczony przez kobietę, z którą miał przelotny romans. Daje mu potrzymać niemowlę, mówi, że to jego córka i… znika. Samuel rusza za nią do Londynu, gdzie ostatecznie zaczyna nowe życie z dzieckiem u boku i podejmuje pracę kaskadera.

Uwaga: to komediodramat z mocnym wątkiem dramatycznym. Perypetie ojca i córki łączą zabawne sceny z wyciskaczem łez. Jeśli szukacie wyłącznie beztroskiej rozrywki, lepszym wyborem z tej listy będzie Jeszcze dalej niż północ.

I znowu zgrzeszyliśmy, dobry Boże! czyli Za jakie grzechy dobry Boże II

Oryginalny tytuł: Qu’est-ce qu’on a encore fait au Bon Dieu ? | Premiera: 2019 | Reżyseria: Philippe de Chauveron.

Chyba każdy, kto obejrzał pierwszą część, a nie widział drugiej, zastanawia się, czy warto i czy kontynuacja może być równie dobra. Szczerze? Moim zdaniem jest świetna. W I znowu zgrzeszyliśmy, dobry Boże! córki Claude’a i Marie wraz z mężami planują opuścić Francję. Rodzice nie mogą się z tym pogodzić i próbują namówić je do pozostania.

To druga część serii, najlepiej więc zacząć od Za jakie grzechy, dobry Boże?. Jeśli polubiliście tę rodzinę i żarty o wzajemnych uprzedzeniach, dostaniecie podobny rodzaj humoru; jeśli nie odpowiadała Wam konwencja pierwszego filmu, kontynuacja raczej tego nie zmieni.

Drugie życie pana Alaina

Oryginalny tytuł: Un homme pressé | Premiera: 2018 | Reżyseria: Hervé Mimran.

Kiedy myślałam, że we francuskich komediach nic mnie już nie zaskoczy i wszystko z napisami obejrzałam, trafiłam na Drugie życie pana Alaina. To opowieść o biznesmenie, który w życiu zawodowym wszystko ma poukładane. Pewnego dnia doznaje udaru, po którym ma poważne trudności z mówieniem i pamięcią. Wiem, nie brzmi to komediowo, ale uwierzcie — uśmiałam się i uroniłam kilka łez. Moim zdaniem to jeden z lepszych filmów francuskich.

Warto wybrać go na wieczór z komediodramatem o zmianie priorytetów. Jest spokojniejszy i bardziej refleksyjny od fars z tej listy, a choroba i rehabilitacja pozostają ważną częścią historii.

Czym chata bogata

Oryginalny tytuł: À bras ouverts | Premiera: 2017 | Reżyseria: Philippe de Chauveron.

Jeden z nielicznych filmów, które, mimo że były zabawne, oglądało mi się po prostu ciężko. Niektóre sytuacje przechodziły moje wyobrażenie, zaczynając od fabuły: zamożny pisarz deklarujący otwartość przyjmuje pod swój dach romską rodzinę, która wywraca jego świat do góry nogami. A to dopiero początek zaskoczeń i dziwnych sytuacji.

To propozycja dla osób tolerujących grubą kreskę, prowokację i humor oparty na etnicznych stereotypach. Jeśli takie żarty Was drażnią, lepiej wybrać inną komedię — sam zabawny opis nie oddaje tego, jak niewygodny może być seans.

Powrót do młodości

Oryginalny tytuł: Bis | Premiera: 2015 | Reżyseria: Dominique Farrugia.

Są tacy ludzie, którzy uwielbiają filmy o powrocie do przeszłości. I ja do nich należę. W wykonaniu francuskim jest zabawnie, ale nadal jest nad czym pomyśleć. Powrót do młodości to film o dwóch mężczyznach: Éric i Patrice przyjaźnili się jeszcze w liceum. Teraz jeden ma rodzinę, a drugi jest kobieciarzem. Powrót do czasów szkolnych daje im szansę zmienić przyszłość. Tylko czy na lepszą, czy… gorszą?

To komedia z fantastycznym punktem wyjścia i nostalgią za młodością, dla widzów lubiących pytanie „co by było, gdyby?”. Nie oczekujcie precyzyjnej opowieści science fiction o zasadach podróży w czasie.

Markiz

Oryginalny tytuł: Le Marquis | Premiera: 2011 | Reżyseria: Dominique Farrugia.

Francuskie poczucie humoru w więziennym wydaniu. Thomas, były sprzedawca alarmów, trafia na pół roku do więzienia i dla zdobycia szacunku współwięźniów podaje się za legendarnego włamywacza — Markiza. Tuż przed końcem wyroku zostaje wyciągnięty z więzienia i zabrany na Filipiny, gdzie ma uczestniczyć w napadzie. Problem w tym, że jego przestępcza reputacja jest zmyślona.

To komedia kryminalna o człowieku, który sam wpada we własną pułapkę. Pasuje do wieczoru z sensacyjną farsą i nieprawdopodobnymi komplikacjami, mniej do seansu realistycznego kina o napadach.

Agentka specjalnej troski

Oryginalny tytuł: RAID dingue | Premiera: 2017 | Reżyseria: Dany Boon.

Eugène, doświadczony funkcjonariusz elitarnej jednostki RAID, dostaje za zadanie wyszkolić Johannę. Nie dość, że jest uprzedzony do kobiet, to jego podopieczna bywa niezwykle niezdarna. Nie może się jednak łatwo wycofać, bo Johanna jest córką ministra spraw wewnętrznych.

Agentka specjalnej troski to niewymagająca komedia akcji, w której podstawą żartów są fizyczne wpadki i zderzenie charakterów. Kiedy nie oglądać? Jeśli nieudolność i niezdarność bohaterów działają Wam na nerwy. Film miał premierę w 2017 roku; w części katalogów występuje pod rokiem produkcji 2016.

Facet na miarę

Oryginalny tytuł: Un homme à la hauteur | Premiera: 2016 | Reżyseria: Laurent Tirard.

Kiedy Diane umawia się z nieznajomym, który znalazł jej zgubiony telefon, poznaje czarującego Alexandre’a. Mężczyzna jest jednak znacznie niższy od niej, co staje się dla bohaterki większym problemem, niż chciałaby przyznać. Spotkanie, a raczej randka, kończy się zjawiskowym… skokiem ze spadochronem. Chociaż Alexandre jest niezwykłym człowiekiem, Diane zaczyna mieć wątpliwości.

To komedia romantyczna o atrakcyjności, spojrzeniach otoczenia i własnych uprzedzeniach. Sprawdzi się, jeśli lubicie romanse z przeszkodą do pokonania, choć trzeba liczyć się z wieloma żartami z różnicy wzrostu.

Królowie życia

Oryginalny tytuł: Comme des rois | Premiera: 1997 | Reżyseria: François Velle.

Dwóch braci, emigrantów z Polski, próbuje spełnić swoje marzenia we Francji. Nadal im się nie udaje, ale nadarza się okazja, by podać się za filmowców z Islandii. Świat festiwali i wielkich interesów nagle staje przed nimi otworem.

Moim zdaniem to najlepsza francuska komedia z polskim akcentem — śmieszy nie tylko francuski humor, ale przede wszystkim polskie akcenty! W jednej z głównych ról występuje Mariusz Pujszo. Wybierzcie ją, jeśli lubicie komedie o sprytnych oszustach i satyrę na filmowe środowisko; to starsza propozycja o innym rytmie niż współczesne komedie akcji.

Wszystko zostanie w rodzinie

Oryginalny tytuł: Babysitting 2 | Premiera: 2015 | Reżyseria: Nicolas Benamou i Philippe Lacheau.

Nie spodziewałam się takiego szaleństwa po opisie — założyłam, że będą to zabawne przygody paczki znajomych. Jeśli lubicie filmy w klimacie Kac Vegas, Wszystko zostanie w rodzinie jest tego typu francuską komedią. Wybieramy się na wycieczkę do Brazylii, gdzie wszystko idzie nie tak, jak powinno, a Franck próbuje zrobić dobre wrażenie na ojcu swojej dziewczyny.

Co ciekawe, znaczna część filmu wygląda jak zapis ze sportowej, podręcznej kamerki. Można odnieść wrażenie, że to nagranie znajomych z najbardziej zwariowanych wakacji w życiu. To druga część Babysitting, z chaotyczną akcją, rubasznymi żartami i imprezowym klimatem. Nie jest to propozycja dla osób szukających subtelnego humoru.

Taxi

Oryginalny tytuł: Taxi | Premiera: 1998 | Reżyseria: Gérard Pirès.

Wiele lat wstrzymywałam się, żeby zobaczyć ten klasyk. Myślałam, że to opowieść o jakimś niby zabawnym taksówkarzu i… nie myliłam się. To znaczy: to opowieść o jakimś niby naprawdę zabawnym taksówkarzu 😊 Daniel, łamiąc przepisy, podwozi Émiliena — policjanta, który sam ma problem ze zdaniem egzaminu na prawo jazdy. Żeby zachować własne uprawnienia, taksówkarz musi pomóc mu w śledztwie.

Chodzi o pierwsze francuskie Taxi z 1998 roku. To śmieszna komedia w starym stylu, zdecydowanie godna polecenia, jeśli lubicie samochodowe pościgi i policyjny duet złożony z przeciwieństw. Akcja ma tu większe znaczenie niż romantyczne czy obyczajowe wątki.

Nasze najlepsze wesele

Oryginalny tytuł: Le Sens de la fête | Premiera: 2017 | Reżyseria: Olivier Nakache i Éric Toledano.

Planowanie wesel to niewątpliwie sztuka. I takiemu sztukmistrzowi towarzyszymy podczas organizacji wystawnego przyjęcia w XVII-wiecznym zamku. Chociaż Max ma duże doświadczenie, tym razem nic nie idzie zgodnie z planem. Główny bohater jest zmęczony i smętny, a sytuacje w filmie wydają się całkowicie rzeczywiste.

Przyznam szczerze, że dla mnie to nie tylko dawka śmiesznych sytuacji czy seria niespodziewanych wypadków — ten film daje też sporo do myślenia. Dobry wybór, jeśli lubicie komedie zespołowe o ludziach, którzy usiłują utrzymać zawodowy chaos w ryzach. Mniej odpowiedni, jeśli oczekujecie wyłącznie romansu młodej pary: oglądamy przede wszystkim kulisy pracy obsługi wesela.

Imię

Oryginalny tytuł: Le Prénom | Premiera: 2012 | Reżyseria: Matthieu Delaporte i Alexandre de La Patellière.

Rodzinna kolacja zamienia się w pole bitwy, gdy przyszły ojciec ujawnia, jakie imię chce nadać dziecku. Z pozornie jednego tematu wyrasta rozmowa o wzajemnych urazach, przekonaniach i sprawach, które od dawna domagały się wyjaśnienia.

To kameralna komedia dialogowa: zamiast pościgów i egzotycznych podróży są słowne potyczki, niezręczność i stopniowo narastająca awantura. Może spodobać się osobom, które wolą obserwować relacje między bohaterami. Nie będzie najlepszym wyborem, jeśli szukacie szybkiej komedii akcji. Zwiastun i informacje o filmie „Imię” znajdziecie u dystrybutora Pathé.

Gdzie sprawdzić, na jakiej platformie obejrzeć film?

Wybrany tytuł możecie wyszukać w polskiej wersji JustWatch, a następnie sprawdzić ofertę bezpośrednio w serwisie, który go udostępnia. Zwróćcie uwagę, czy film jest w abonamencie, czy wymaga osobnego wypożyczenia lub zakupu, oraz czy ma polskie napisy albo lektora.

Jeśli wyszukiwanie po polskim tytule nie daje wyniku, przyda się tytuł oryginalny i rok premiery podany przy każdej propozycji. To szczególnie ważne przy Taxi, Królowie życia oraz kolejnych częściach komedii.

Francuskie komedie – podsumowanie

Znaczna część powyższych komedii zachęca nie tylko do śmiechu, ale też do przemyśleń. Czy liczy się wzrost? Jak łatwo ulegamy stereotypom? Czy czasem nie lepiej zostawić ludzi w spokoju? Co film, to inne emocje i przemyślenia. Dlatego przed wyborem warto zdecydować, czy dziś macie ochotę na farsę, romans, czy historię, która oprócz żartów przyniesie trochę wzruszeń.

Najlepsze francuskie komedie

Lubicie francuskie komedie? Sama miałam kilka podejść do klasyki — Goście, goście — bo po prostu nie mogłam przejść przez początkową scenę. W istocie cała seria okazała się dla mnie genialna, a ja oglądałam ją kilka razy… pod rząd. Nadal nie mogę przekonać się do filmu Asterix i Obelix: Misja Kleopatra. Może kiedyś 🙂

Zapraszam również do wpisów: najlepsze dramaty, filmy dla dzieci oraz hiszpańskie thrillery, komedie o policjantach, tureckie komedie, świąteczne filmy, filmy do samolotu, filmy o alternatywnej rzeczywistości, najlepsze seriale Netflix oraz polskie komedie, czy najlepsze komedie, w których znajdziecie tematyczne, filmowe inspiracje.

Jeśli macie swoje ulubione francuskie komedie, dajcie znać, chętnie je zobaczę.

[show_post_stars]